Valentijn in Lviv: een dag van liefde, verlies en stille kracht

Valentijnsdag in Lviv begint niet met rode rozen of hartvormige dozen chocolade. Hier, in een stad die al jaren leeft met oorlog op de achtergrond, krijgt liefde een andere betekenis. Vroeg in de ochtend verzamelden honderden mensen zich rond het Taras Shevchenko‑monument. Geen romantisch gebaar, maar een moment van herinnering. Een dag waarop geliefden worden herdacht, niet gevierd.

Tussen de menigte stonden kinderen met foto’s van hun vader. Sommigen hielden een portret vast, anderen een vlag met daarop het gezicht van iemand die niet meer terugkomt. Het was een stille, collectieve pijn die je bijna fysiek kon voelen. Je zag het in hun ogen: verdriet dat niet schreeuwt, maar brandt. En hoe langer je daar stond, hoe meer het ook in jou begon te wegen.

Wat me het meest raakte, was hoe mensen naar mij toe kwamen. Ze vroegen of ik hun geliefde wilde fotograferen. Niet voor zichzelf, maar voor de wereld buiten Oekraïne. Ze willen dat anderen weten dat hun partner, zoon, broer of vader gevochten heeft in een oorlog waar ze nooit om gevraagd hebben. Dat hun naam niet verdwijnt in statistieken. Dat hun gezicht blijft bestaan.

De meeste beelden blijven voorlopig op mijn camera. Pas wanneer ik terug in België ben, maak ik een volledige reportage over mijn tijd hier — niet aan het front, maar in het dagelijkse leven dat ondanks alles blijft doorgaan. Over hoe mensen proberen te leven terwijl de oorlog elke dag voelbaar is. Over hoe liefde hier niet alleen een gevoel is, maar ook een vorm van verzet.

Later op de dag volgde een begrafenis van twee soldaten. Een ceremonie die ik in een aparte blog zal beschrijven, want ook dat verdient zijn eigen ruimte. En alsof dat nog niet genoeg was, was er ook een bijeenkomst van Azovstal‑families die blijven hopen op de vrijlating van hun geliefden. Het was een dag die voelde als drie dagen in één — zwaar, intens, maar ook belangrijk om te documenteren.

Valentijn in Lviv is geen feestdag. Het is een spiegel. Een herinnering aan hoeveel mensen hier iemand missen. En tegelijk een bewijs van hoe sterk liefde kan zijn, zelfs wanneer ze gedragen wordt door verdriet.